به این دو نامه یکی از علی خامنه ای به احمدی نژاد و دیگری از احمدی نژاد به مشایی توجه کنید :

  "در یک هفته اخیر امیدوار بودم که با رفع برخی تبلیغات منفی، فشارها و جوسازی های بعضی رسانه ها و جریان های سیاسی، دولت بتواند از خدمات شما در جایگاه معاون اولی برخوردار بماند".

انگار احمدی نژاد دیگر زیاد از رهبر حساب نمی برد . اولا آنقدر طولش داد و به نامه ی غیر علنی رهبر توجهی نکرد ، وبعد هم اعلام کرد همچین نامه ای اصلا وجود ندارد تا رهبر مجبور شد نامه ی خود را  عموما منتشر کند ، ثانیا در نامه ی او به مشایی به طور روشن اعتراض ها و فشار های وارد بر او را از جمله اعتراض شخص خامنه ای را  اعتراض "بعضی از جریان های سیاسی" قلمداد کرده است.

و از آن سو ، نامه ی خامنه ای هم کمی ضعیف و شکننده به نظر می رسد ، و عبارت " آقای مشایی "  با کمانک به "جناب آقایی" تبدیل شده ، و به غیر از آن دستور مستقیم و قاطعی مبنی بر استعفای رحیم مشایی به احمدی نژاد داده نشده است ، بلکه فقط این نکته ذکر شده که انتخاب مشایی "موجب سرخوردگی طرفداران" احمدی نژاد است.

و بالاخره بعد از 7 روز بی توجهی به لشکری از معترضین چپی و راستی و وسطی!! و خود خامنه ای ،باز هم احمدی نژاد او را برکنار نکرد بلکه خود مشایی استعفا داد..

و از سویی دیگر روزنامه ی کیهان در کنار عناوین خبر های  فرعی بسیار مضحک و خوشمزه ای چون " علیه بی بی سی اعلام جرم می کنیم" ، تیتر اصلی اش" متن دستور رهبر درباره ی عزل مشایی " و شریعتمداری در سرمقاله روزنامه ادعا کرده که " مشایی از عاملان کودتای مخملی است "

خب ، کلی ترین نتیجه ای که می شود گرفت اختلاف و دودستگی بین خامنه ای و احمدی نژاد است . که با آنکه به گفته ی خامنه ای اختلاف سلیقه  طبیعی است ، ولی به هرحال این اختلاف سلیقه  آنقدر مهم بوده که خامنه ای نامه ی آن را به طور علنی منتشر کند.

و نتیجه ای که می توان حدس زد ، این است که گروهی یا کسی با تضعیف قدرت رهبری، دارد برای بدست گرفتن زمام امور دارد خیز بر می دارد و هیچ باکی ندارد که در این راه با کشتن صد ها هزار نفر هم که شده اعتراض مردم را سرکوب کند. خدا عاقبت مملکت را به خیر کند.